Wyposażenie stanowisk pracy
    Ilość produktów: 0
    Suma netto: 0,00 zł
    Suma brutto: 0,00 zł
    Został poprawnie dodany do koszyka
    Powrót

    Defibrylatory AED - Podstawowe informacje

    ICD.pl 23 July 2010 Apteczki, pierwsza pomoc

     

    Przepisy prawne - udzielanie pierwszej pomocy

    Obowiązkiem każdego obywatela jest udzielenie pierwsze pomocy osobie w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego - należy niezwłocznie powiadomić o takim zdarzeniu dzwoniąc pod numery 999 lub 112. Zgodnie z art. 162 § 1 Kodeksu karnegoKto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Nie ponosisz konsekwencji za ewentualne błędy popełnione w trakcie udzielania pierwszej pomocy, jeśli działałeś w dobrej wierze! Nie obawiaj się użyć ogólnodostępnego defibrylatora AED!

    Wytyczne Europejskiej Rady Resuscytacji na temat AED 

    „Wykonanie defibrylacji w ciągu 3-5 minut od utraty przytomności może skutkować przeżywalnością na poziomie 50-70%. Wczesna defibrylacja, wykonana przez osoby udzielające pomocy jest możliwa dzięki użyciu AED, będącego elementem istniejącego programu powszechnego dostępu do defibrylacji lub znajdującego się na miejscu zdarzenia. Programy powszechnego dostępu do defibrylacji powinny być aktywnie wprowadzane w miejscach dużego zagęszczenia ludności, jak lotniska, stacje kolejowe, dworce autobusowe, centra handlowe, biura czy kasyna. W tych miejscach do zatrzymania krążenia dochodzi zwykle w obecności świadków, a osoby przeszkolone w prowadzeniu RKO mogą szybko znaleźć się w miejscu zdarzenia. Rozmieszczanie AED w miejscach, gdzie spodziewane jest jedno zatrzymanie krążenia na 5 lat wydaje się finansowo uzasadnione, a koszt przekładający się na jeden rok zyskanego życia jest porównywalny do innych procedur medycznych. Analiza ilości zatrzymań krążenia w danej okolicy w przeszłości oraz charakterystyka sąsiedztwa tych miejsc mogą być pomocne we właściwym rozmieszczeniu AED. Każda minuta opóźnienia w wykonaniu defibrylacji zmniejsza prawdopodobieństwo przeżycia do wypisu ze szpitala o 10 – 12%. Ogniwa łańcucha przeżycia są ze sobą ściśle połączone: jeśli świadkowie zdarzenia prowadzą RKO, spadek przeżywalności będzie następować wolniej i wynosi około 3 – 4% na każdą minutę opóźnienia defibrylacji."

    Europejska Rada Resuscytacji 2021 - Zatrzymanie krążenia a COVID-19

    Europejska Rada Resuscytacji w rozdziale 1 wytycznych na 2021 rok podkreśla wpływ choroby COVID-19 na epidemiologię i wyniki leczenia pacjentów z zatrzymaniem krążenia, wybrane wnioski z badań brzmią następująco :

    • na podstawie 10 wykonanych badań (obejmujących 35 379 uczestników) zaobserwowano wzrost częstotliwości poza szpitalnych zatrzymań krążenia w trakcie pierwszej fali COVID-19
    • podczas epidemii zmieniły się przyczyny zatrzymań krążenia - odnotowano wzrost przyczyn medycznych (w 4 z 5 badań) i spadek zatrzymań związanych z urazem (w 4 z 5 badań)
    • częściej do zatrzymań krążenia dochodziło w domach - częstość podejmowania RKO przez świadków różniła się w badaniach
    • czas dotarcia Zespołów Ratownictwa Medycznego wydłużył się, a częstość podejmowania lub kontynuowania RKO przez zespół pogotowia spadła
    • całkowita częstość występowania powrotu spontanicznego krążenia, przyjęć do szpitala i przeżywalność pacjentów uległy zmniejszeniu.

    NZK a COVID-19

    Zasadniczo wytyczne Europejskiej Rady Resuscytacji dotyczą pacjentów, u których ryzyko zachorowania na COVID-19 jest niskie, lub posiadają test o wyniku negatywnym. Wytyczne COVID-19 poddawane są nieustannej analizie. Jeśli osoba udzielająca pierwszej pomocy nie ma pewności, czy pacjent jest chory na COVID-19 powinna samodzielnie oszacować ryzyko zarażenia analizując aktualną częstotliwość zachorowań, stan pacjenta (wywiad w kierunku kontaktu z zakażonym, objawy zakażenia), prawdopodobieństwo powodzenia leczenia, dostępność środków ochrony indywidualnej oraz ryzyko osobiste związane z udzieleniem pomocy. 

     

     Nagłe zatrzymanie akcji serca może doświadczyć KAŻDEGO i w KAŻDEJ chwili!

     

    Nagłe zatrzymanie akcji serca - fakty

    • Nagłe zatrzymanie akcji serca (nagłe zatrzymanie krążenia - NZK) jest stanem nieprzewidywalnym i może dotyczyć każdego i w każdej sytuacji, nawet dziecka. W Polsce, podobnie jak w innych krajach UE nagłe zatrzymanie akcji serca jest najczęstszą przyczyną zgonów!
    • Mimo, że zwykle przyczyną nagłego zatrzymania krążenia są choroby serca to wiele ofiar nagłego zatrzymania krążenia nigdy wcześniej nie miało jakichkolwiek problemów z sercem.
    • Zatrzymane serce nie jest całkowicie nieruchome, lecz zaczyna wykonywać chaotyczne skurcze i nie jest w stanie pompować krwi. Stan, w którym komórki mięśnia sercowego kurczą się bardzo szybko i chaotycznie nazywa się migotaniem komór.
    • Prowadzona akcja resuscytacyjna (sztuczny oddech oraz uciski klatki piersiowej) dostarcza krew z tlenem do mózgu, ale nie jest w stanie przerwać migotania komór i przywrócić normalnej akcji serca.
    • Zastosowanie defibrylacji jest jedynym znanym sposobem na przerwanie stanu migotania komór i wznowienie prawidłowego rytmu pracy serca.
    • Defibrylacja musi być wykonana jak najszybciej, ponieważ szanse przeżycia w każdej minucie spadają o 10% - 12% (zgodnie z wytycznymi Europejskiej Rady Resuscytacji)!!
    • W Polsce Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym zobowiązuje ambulans do przyjazdu w nieprzekraczalnym czasie 15 minut w mieście powyżej 10 tysięcy mieszkańców i 20 minut na wsi. Niestety często, szczególnie w godzinach szczytu, czas oczekiwania na przyjazd karetki pogotowia jest dłuższy.

    Nagłe zatrzymanie krążenia a atak serca

    Nagłe zatrzymanie krążenia (NZK) to nie to samo, co zawał serca, chociaż osoba, u której rozpoznano zawał serca ma większą szansę na to, aby w jej sercu powstały nieprawidłowości układu bodźco-przewodzącego serca i co za tym idzie spowodowały nagłe zatrzymanie krążenia.

    Różnice pomiędzy atakiem serca a NZK:

    • Zawał serca jest spowodowany zatkaniem naczynia (tętnicy) doprowadzającego krew do mięśnia sercowego, co powoduje, że komórki mięśnia obumierają.
    • NZK jest powodowane nieprawidłową czynnością serca.
    • Pacjenci z zawałem serca zwykle pozostają przytomni, natomiast ofiary nagłego zatrzymania krążenia zawsze tracą przytomność.
     

    "Łańcuch przeżycia" - warunki zwiększenia szans przeżycia po nagłym zatrzymaniu akcji serca

    Oczywiste jest, że im dłużej utrzymuje się stan braku akcji serca i krążenia tym maleją szanse na przeżycie. Każda minuta tego stanu zmniejsza szanse przeżycia o 7 do 10%. Po rozpoznaniu objawów zatrzymania serca (ofiara nie reaguje, oddechu) należy podjąć jak najszybciej czynności ratownicze.
    Aby pokazać prawidłową kolejność czynności pierwszej pomocy w przypadku zatrzymania akcji serca The American Heart Association zaproponowało "łańcuch przeżycia". Jak najszybsze wykonanie poszczególnych ogniw łańcucha przez świadków wypadku zwiększa szanse przeżycia poszkodowanego.

    Łańcuch przeżycia
    Łańcuch przeżycia
    • Wczesna reakcja - większość nagłych zgonów sercowych występuje nagle i bez ostrzeżenia. W związku z tym chory nie jest w stanie powiadomić służb medycznych o swoim stanie i najczęściej omdlewa. Świadkowie takiego zdarzenia mogą poprzez natychmiastowe zaalarmowanie służb medycznych (tel. 999) w sposób znaczący zwiększyć szanse chorego na przeżycie.
    • Wczesna resuscytacja - resuscytacja krążeniowo-oddechowa jest krytycznym ogniwem, dzięki któremu możemy zyskać czas między powiadomieniem służb medycznych a zastosowaniem u chorego defibrylacji. Im wcześniej zastosujemy sztuczną wentylację i zewnętrzny masaż serca tym większe są szanse na przeżycie. W przypadku migotania komór zabieg ten nie przywróci prawidłowej pracy serca, ale utrzyma przepływ krwi zawierającej tlen przez mózg i serce do czasu dostarczenia defibrylatora (AED).
    • Wczesna defibrylacja - większość przypadków braku akcji serca jest spowodowana wspomnianym migotaniem komór. Aby przerwać migotanie komór i przywrócić normalny rytm należy natychmiast wykonać defibrylację, co jest kluczową czynnością. Jeśli zostanie wykonana w przeciągu pierwszych 5 minut od czasu zatrzymania akcji serca prawdopodobieństwo ocalenia pacjenta wynosi 50%. Po 10 minutach jej skuteczność jest już niewielka.
    • Wczesna opieka medyczna - ostatnim ogniwem łańcucha jest pomoc wykwalifikowanego personelu medycznego. W Polsce oznacza to pomoc ze strony lekarza, który najczęściej przybywa na miejsce zdarzenia z zespołem pogotowia ratunkowego.
     

    Defibrylator AED

    Automatyczny defibrylator zewnętrzny - AED (automated external defibrillator) jest to urządzenie, które poprzez elektrody połączone do ciała pacjenta analizuje rytm serca i w razie potrzeby jest w stanie dostarczyć impuls elektryczny do serca ofiary.
    Celem defibrylacji (wyładowania) jest wytłumienie chaotycznych impulsów elektrycznych przepływających przez serce i przywrócenie prawidłowego rytmu serca, a tym samym przywracana jest prawidłowa praca serca jako pompy. Defibrylatory AED składają się z jednostki centralnej zasilanej baterią lub akumulatorem oraz z kompletu elektrod wraz z kablami. 

    Defibrylator AED
     

    Dzięki zaawansowanej technologii, po przyklejeniu do klatki piersiowej ofiary dwóch elektrod (pod prawym obojczykiem i na lewym boku poniżej serca) defibrylator sam wydaje instrukcje postępowania. Wyświetlając je na ekranie oraz wydając polecenia głosowe urządzenie przejmuje nadzór nad akcją ratunkową. Analizuje rytm serca poszkodowanego (EKG) i decyduje o tym, czy przeprowadzenie defibrylacji jest konieczne, czy należy rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową. W przypadku wystąpienia migotania komór przez klatkę piersiową i serce poszkodowanego przepuszczany jest prąd stały o napięciu ok. 1500V w czasie ok. 0,2s. Najnowsze urządzenia posiadają dwufazową metodę, która automatycznie dopasowuje parametry wstrząsu do potrzeb pacjenta. Jeśli pierwszy wstrząs nie przywróci akcji serca, urządzenie podaje następne wstrząsy, zgodnie z zaprogramowaną sekwencją (od 150J do 360J). Zwiększa to szanse na uratowanie pacjenta. Defibrylatory typu AED projektowane są tak, aby maksymalnie uprościć ich stosowanie i przeznaczone są do użytku dla ratującego posiadającego jedynie elementarne przeszkolenie. Zadaniem osoby ratującej jest włączenie defibrylatora, naklejenie elektrod na odsłoniętą klatkę piersiową ofiary i wykonywanie komend głosowych defibrylatora. 

     

    Zobacz także:

    0 komentarzy

    * pola wymagane
      Zamknij