Potrzebujesz pomocy? Zadzwoń - 58-550-50-99

    Ilość produktów: 0
    Suma netto: 0,00 zł
    Suma brutto: 0,00 zł
    Został poprawnie dodany do koszyka
    Powrót

    Artykuły BHP - definicje, klasyfikacja, podstawy prawne

    ICD.pl 19 April 2019 Artykuły BHP

     

    Artykuły BHP, sprzęt BHP - to potoczne określenie sprzętu służącego ochronie zdrowia i życia pracowników wykonujących czynności zawodowe na stanowiskach pracy gdzie występują różnego rodzaju zagrożenia. Mówiąc "artykuły bhp" najczęściej mamy na myśli środki ochrony indywidualnej (ŚOI).

    ŚOI zgodnie z rozporządzeniem MG z 21.12.2005 r. (DzU z 2005 r., nr 259, poz. 2173 §3 i §4) są to „urządzenia lub wyposażenie przewidziane do noszenia bądź trzymania przez użytkownika w celu jego ochrony przed jednym lub większą liczbą zagrożeń, które mogą mieć wpływ na jego bezpieczeństwo lub zdrowie.” Do środków ochrony indywidualnej zaliczane są także wymienialne elementy składowe środków mające zasadnicze znaczenie dla ich funkcji ochronnej oraz systemy przyłączy do środków, które nie są noszone ani trzymane przez osobę.

    Co na to Kodeks Pracy?

    Zgodnie z obowiązującymi postanowieniami Kodeksu Pracy, pracodawca „nie może dopuścić do pracy pracownika bez środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, przewidzianych do stosowania na danym stanowisku pracy(…)”. Pracodawca ma również obowiązek zapewnić pracownikom bezpieczeństwo i ochronę ich zdrowia w każdym aspekcie związanym z pracą. Pracownik natomiast jest zobowiązany do stosowania środków ochrony indywidualnej, dostarczonych przez pracodawcę.

    W związku z ogromnymi konsekwencjami spowodowanymi nieprzestrzeganiem przepisów BHP, zarówno pracodawcy, jak i pracownicy powinni dokładnie zapoznać się przepisami dotyczącymi stosowania środków ochrony indywidualnej.

    Do środków ochrony indywidualnej należy:

    1. Odzież ochronna m.in. ochraniacze brzucha, klatki piersiowej, barku.
    2. Ochrona kończyn dolnych m.in. ochraniacze stóp, obuwie ochronne, ochraniacze kolan.
    3. Ochrona kończyn górnych m.in. ochraniacze łokci, dłoni.
    4. Ochrona głowy m.in. hełmy.
    5. Ochrona twarzy i oczu m.in. okulary ochronne.
    6. Ochrona słuchu m.in. nauszniki, wkładki przeciwhałasowe.
    7. Ochrona układu oddechowego m.in. maski przeciwpyłowe.
    8. Środki izolujące cały organizm m.in. kombinezony gazoszczelne.
    9. Środki chroniące przed upadkiem z wysokości m.in. kask, szelki, liny. 

    Do środków ochrony indywidualnej nie należy:

    1. Mundur, który nie jest specjalnie przeznaczony do zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracownika.
    2. Ochrona indywidualna używana przez wojsko, policję i inne służby utrzymania porządku publicznego.
    3. Wyposażenie stosowane przez służby ratownicze.
    4. Ochrona indywidualna stosowana na podstawie przepisów Prawa o ruchu drogowym.
    5. Wyposażenie sportowe.
    6. Środki służące do samoobrony lub do odstraszania.
    7. Przenośne urządzenia do wykrywania oraz sygnalizowania zagrożeń i naruszania porządku publicznego.

     

    Klasyfikacja produktów według kategorii:

     

    Kategoria I

    Kategoria I obejmuje wyłącznie następujące zagrożenia minimalne:

    1. Powierzchowne urazy mechaniczne.
    2. Kontakt ze środkami czyszczącymi o słabszym działaniu lub dłuższy kontakt z wodą.
    3. Kontakt z gorącymi powierzchniami o temperaturze nieprzekraczającej 50 °C.
    4. Uszkodzenie wzroku w wyniku narażenia na działanie światła słonecznego (innego niż podczas obserwacji słońca).
    5. Czynniki atmosferyczne, które nie mają charakteru ekstremalnego. 

     

     

     

    Kategoria II

    Kategoria II obejmuje środki ochrony indywidualnej, które nie należą do I lub III kategorii ryzyka np. hełmy przemysłowe, gogle i okulary ochronne oraz rękawice, buty i odzież np. ostrzegawcza lub dla spawaczy.

     

     

     

     

    Kategoria III

    Kategoria III obejmuje wyłącznie zagrożenia, które mogą mieć bardzo poważne konsekwencje, takie jak śmierć lub nieodwracalne szkody na zdrowiu. Do tej kategorii należą:

      1. Kontakt z niebezpiecznymi dla zdrowia substancjami i mieszaninami.
      2. Atmosfera o niedostatecznej zawartości tlenu.
      3. Szkodliwe czynniki biologiczne.
      4. Promieniowanie jonizujące.
      5. Środowisko o wysokiej temperaturze, którego skutki są porównywalne do działania powietrza o temperaturze wynoszącej co najmniej 100 °C.
      6. Środowisko o niskiej temperaturze, którego skutki są porównywalne do działania powietrza o temperaturze wynoszącej – 50 °C lub niższej.
      7. Upadek z wysokości.
      8. Porażenie prądem elektrycznym. 
      9. Utonięcie.
      10. Przecięcia spowodowane przez przenośną pilarkę łańcuchową. 
      11. Kontakt ze strumieniem pod wysokim ciśnieniem. 
      12. Rany postrzałowe lub pchnięcia nożem. 
      13. Szkodliwy hałas.

     

     

     

    Podstawę europejskiego systemu prawnego odnoszącego się do bezpieczeństwa w miejscu pracy w całej Europie przez wiele lat stanowiła wydana w 1989 r. Dyrektywa 89/686/EWG w sprawie środków ochrony indywidualnej (ŚOI) Dokument ten miał zapewnić swobodny przepływ środków ochrony indywidualnej oraz określać główne wymagania, jakie ŚOI muszą spełniać w chwili ich produkcji oraz przed ich wprowadzeniem na rynek.
    Dopiero w 2016r. dyrektywa została zastąpiona Rozporządzeniem (UE) 2016/425 w sprawie środków ochrony indywidualnej, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym w dn. 31 marca 2016 r., które zaczęło obowiązywać w całości od 21 kwietnia 2018 r. we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej. Celem wprowadzenia nowego rozporządzenia UE była konieczność dostosowania do nowych przepisów unijnych, a także zapewnienie lepszej ochrony użytkownikom ŚOI.

    Więcej na ten temat: https://www.icd.pl/poradnik/post/rozporzadzenie-ue-2016-425

    0 komentarzy

    * pola wymagane
      Zamknij