Buty robocze i ochronne - informacje ogólne.

Obuwie ochronne przeznaczone jest do ochrony stóp i nóg przed czynnikami zewnętrznymi mogącymi powodować uszkodzenia mechaniczne, chemicznymi, oparzenia lub przed działaniem ciepła, zimna i wilgoci.
Obuwie najczęściej ochroni przed kilkoma rodzajami zagrożeń jednocześnie. Stopień ochrony zależy głównie od materiałów użytych do ich wykonania, konstrukcji obuwia i od ewentualnego wyposażenia w elementy dodatkowe takie jak: podnoski, wkładki antyprzebiciowe, ochrony śródstopia, ochrony kostki.
Obuwie nie posiadające cech ochronnych, a przeznaczone jedynie do stosowania w miejscu pracy ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne, higieniczne lub potrzebę ochrony własnego obuwia pracowników przed zniszczeniem lub zabrudzeniem, nie jest traktowane jako środek ochrony indywidualnej, a jedynie jako obuwie robocze.

Podział obuwia ochronnego

Obowiązujące normy dzielą obuwie ochronne wg różnych kryteriów.

Ze względu na konstrukcję można wyróżnić następujące typy obuwia:

• półbuty
• trzewiki
• buty
• buty do kolan
• buty z przedłużoną cholewką

Ze względu na przeznaczenie obuwie ochronne można podzielić na:

• obuwie chroniące przed czynnikami chemicznymi
• obuwie chroniące przed czynnikami biologicznymi
• obuwie chroniące przed czynnikami mechanicznymi
• obuwie chroniące przed czynnikami termicznymi
• obuwie chroniące przed porażeniem prądem elektrycznym
• obuwie chroniące przed czynnikami atmosferycznymi
• obuwie przeznaczone do stosowania w atmosferze zagrożonej wybuchem
• obuwie antystatyczne chroniące przed efektem ESD.

Ze względu na poziom zagrożeń, przed którymi obuwie powinno chronić został unormowany podział na:

• Obuwie bezpieczne (S - "safety") - posiada cechy ochronne łącznie z ochroną palców stopy za pomocą podnosków, których wytrzymałość jest badana przy uderzeniu z energią 200 J.
  Wymagania dotyczące obuwia bezpiecznego określa PN-EN ISO 20345.
• Obuwie ochronne (P - "protective") - posiada cechy ochronne łącznie z ochroną palców stopy za pomocą podnosków, których wytrzymałość jest badana przy uderzeniu z energią 100 J.
  Wymagania dotyczące obuwia ochronnego określa PN-EN ISO 20346.
• Obuwie zawodowe (O- "occupational") - posiada cechy ochronne przeznaczone do ochrony przed urazami, które mogą wystąpić w czasie wypadku w miejscach pracy. Przeznaczone jest do codziennego użytkowania tam gdzie nie jest wymagana ochrona palców stopy za pomocą podnosków.
  Wymagania dotyczące obuwia zawodowego określa PN-EN ISO 20347. Obuwie takie często jest określane jako obuwie robocze.

Znakowanie obuwia ochronnego

Każda para obuwia powinna być oznakowana w sposób czytelny i trwały przez ostemplowanie lub wytłoczenie odpowiednich symboli. Obuwie ochronne powinno być dostarczone wraz z instrukcją obsługi w języku polskim, zawierającą informacje na temat jego własności ochronnych, dostosowywania, używania, konserwacji i przechowywania.

Oznakowanie obuwia powinno zawierać:

• rozmiar,
• znak firmowy,
• oznaczenie producenta,
• datę produkcji - kwartał i rok,
• kraj producenta,
• numer odpowiedniej normy (EN 345, EN 346, EN 347),
• oznakowanie symbolem odpowiedniej kategorii ochronnej zgodnie z poniższymi tabelami,
• oznakowanie dodatkowymi symbolami w zależności od występowania dodatkowej właściwości ochronnej zgodnie z poniższymi tabelami.

W celu ułatwienia znakowania wyróżniono kategorie obuwia z najczęściej stosowaną kombinacją wymagań:

Kategorie obuwia bezpiecznego wg PN-EN ISO 20345

Kategorie obuwia ochronnego wg PN-EN ISO 20346

Kategorie obuwia zawodowego wg PN-EN ISO 20347

Symbole do oznakowania dodatkowych właściwości obuwia: